Niedobory witaminy B12

Termin “witamina B12 (kobalamina)” odnosi się do kilku substancji o podobnej strukturze – kobalamin. Kobalamina dostaje się do organizmu jako część produktów pochodzenia zwierzęcego. We krwi kobalamina krąży tylko w połączeniu z białkami – transkobalaminą I i II. Medycyna mitochondrialna już dawno udowodniła, że niedobory witaminy B12 mogą powodować poważne zagrożenie dla naszego zdrowia. Dlatego trzeba ją w razie potrzeby dostarczać suplementami takimi jak substancje mitochondrialne.

Przyczyny niedoboru witaminy B12

Holotranscobalamin jest wchłaniana przez komórki wszystkich typów, natomiast witamina B12 związana z transkobalaminą I jest absorbowana tylko przez komórki wątroby i nerek. Dwie formy kobalaminy są rozróżniane jako koenzymy reakcji komórkowych: metylokobalamina (w cytoplazmie) i hydroksyadenozylokobalamina (w mitochondriach).

Głównymi przyczynami niedoboru kobalaminy są niewystarczające spożycie produktów pochodzenia zwierzęcego, autoimmunologiczne zapalenie żołądka, niewydolność trzustki, uszkodzenie terminalnego jelita krętego, zespół nadmiernego wzrostu bakterii. W warunkach nadmiernego wiązania witaminy B12 z transkobalaminą I może wystąpić jej względny niedobór. Niedobór kobalaminy najbardziej wpływa na stan krwi i układu nerwowego; hipowitaminoza kobalaminowa modyfikuje również przebieg procesu zapalnego. Niedokrwistość obserwuje się w 13-15% przypadków niedoboru witaminy B12; pierwszym objawem jest makrocytoza.

Jak to się objawia?

Najbardziej wrażliwym markerem hematopoezy megaloblastycznej jest średnia wielkość neutrofili i monocytów. Zapotrzebowanie układu nerwowego na witaminę B12 jest szczególnie wysokie. Hipowitaminoza witaminy B12 jest związana z uszkodzeniem zarówno substancji białej, jak i szarej.

Opisano kilka rodzajów objawów neurologicznych z tego rodzaju hipowitaminozą: podostre połączone zwyrodnienie tylnej i bocznej linki rdzenia kręgowego (mielinoza szyjki macicy), polineuropatia czuciowo-ruchowa, neuropatia wzrokowa, zaburzenia psychiczne i poznawcze. Zaburzenia te często powodują trudności diagnostyczne (często uważa się je za “kryptogenne”, “reaktywne”, “naczyniowe”).

Normalne lub podwyższone całkowite poziomy kobalaminy w osoczu nie są wiarygodnym znakiem braku hipowitaminozy. Całe spektrum zaburzeń neuropsychiatrycznych z niedoborem witaminy B12 nie jest dobrze poznane. W diagnozie hipowitaminozy należy dokładniej przeanalizować charakter objawów klinicznych, aw złożonych przypadkach należy zbadać zawartość holotranscobalaminy, kwasu metylomalonowego / homocysteiny, a także folianów w surowicy.